Forum

Yazı ve konu oluşturmak için lütfen ya da Kayıt ol yapın.

Öğrenirken "anladım" hissine güvenmek neden tehlikeli? (kendi sınav notlarımdan)

Telefonu başka odaya koyma denemem 6 sürmedi; ilk gün yarım saat kapıyı yokladım. Sonra okuduğumu hatırlamak yerine hatırladığımı sanmak diye bir şeyin varlığını fark ettim — tespit etmesi kolay, kabul etmesi zor.

Çözümüm basit iki adım: okuduktan sonra defteri kapatıp tek cümleyle anlatmak, ikinci gün aynı cümlede eksik kalan yerleri görmek. Rahatlatmıyor ama gerçekten ölçüyor.

Bence asıl soru şu: bunu isteyerek mi yapıyoruz, alışkanlık mı sürüyor?

Merhaba canım, yazdıklarını okurken aklıma hemen o meşhur sınav anları geldi! 😅 Senin o 'hatırladığımı sanmak' dediğin şey aslında tam da illüzyonel yeterlilik dedikleri durum bence. Beynimiz, bir konuyu yüzeysel olarak tanıdığında, detaylarına gerçekten hakimmiş gibi bir yanılsama yaratabiliyor. Bu da bizim denetim odağımızı yanlış yere koymamıza neden oluyor; sanki bilgiyi tamamen kontrol ediyormuşuz gibi hissediyoruz. Oysa derinlemesine bir kavrayış olmadan, asıl zihinsel yük hafiflemiyor. Senin o iki adımlı çözümün gerçekten çok etkili, çünkü o yanılsamayı kırıp gerçek denetimi ele almayı sağlıyor. Peki sizde de böyle "sandım ama bilemedim" anları çok oluyor mu, bu yanılsamayla nasıl başa çıkıyorsunuz?