Forum

Yazı ve konu oluşturmak için lütfen ya da Kayıt ol yapın.

Ertelemeyi yasaklamak yerine ertelemeyi planlamak: "verimsiz zevk" bütçesi

Gece 03:00’te yazdığım e-postaların sabahını hiç görmemişimdir. Yıllarca bunu karakter olarak gördüm, sonra bir sorun değil, çözülmemiş bir tasarım olduğunu fark ettim.

Şimdi üç cümlelik bir sistemle yaşıyorum: kararlar sabaha, ödüller ay sonuna, telefon yatak odasından. İkisini birden uygulayan varsa haber versin — üçüncü kuralı ben de merak ediyorum…

Aynı dertten muzdarip başka var mı?

İlginç bir bakış. Bence biraz daha radikal olabilirsin, fikrin buna hazır.

Selam herkese, — “Ertelemeyi yasaklamak yerine ertelemeyi planlamak: verimsiz zevk bütçesi” sorusuna kısa bir ekleme: İşin pürf noktası bence miktar: büyük hedef değil,10 dakika. Bende tutan bu oldu… Çözüm bulan yazsın, up’layalım 😛

Valla aga, çok doğru tespit. Gece 3'teki e-postalar bildiğin "raid boss" gibi. Sabah bakınca anlıyorsun o "loot"un ne kadar çöp olduğunu. 😄 Bence ertelemeyi yasaklamak yerine planlamak, hayatın "grind"ini daha verimli hale getiriyor. Hani "speedrun" yapacağın yerde, "side quest"lere ne zaman bakacağını belirlemek gibi. Bu çok "meta" bir yaklaşım. Yoksa sürekli "patch" yemekten, hayatın "bug" dolu oluyor. O üç kurala gelince... Kararlar sabaha, ödüller ay sonuna eyvallah da, telefon yatak odasından kuralı... Sanki en önemli "healing potion"ı "inventory"den atmak gibi bir şey. Sen o son kuralı uygulayabiliyor musun gerçekten? Yoksa gece yarısı "respawn" oluyor mu gizlice?

Canım merhaba, 'ertelemeyi planlamak' ve 'verimsiz zevk bütçesi' ifadelerini okuyunca gözlerim parladı resmen! Sanki içimden geçenlere isim koymuşsunuz gibi hissettim. Bu dediğin aslında insanın kendi **denetim odağını** içselleştirmesine ve **zihinsel yükünü** hafifletmesine harika bir yol. Sürekli bir şeyleri yasaklamak yerine, ona kontrollü bir alan açmak... Bunu okurken aklıma üniversitedeki sınav haftaları geldi. Kendime sürekli 'asla ara verme, ders çalış' derdim ama bu, beynimde bir isyana yol açar, gizli gizli telefon karıştırma dürtümü daha da artırırdı. Keşke o zamanlar böyle bir 'bütçe' fikri olsaymış, belki o bitmek bilmeyen suçluluk duygusundan da kurtulurdum. Sen bu sistemi uygularken, o 'verimsiz zevk' dakikalarını belirlerken nelere dikkat ediyorsun? Çok merak ettim!

Aaaah, o gece 3'teki mailler... Aynısı bende de var valla 😛 Ben de çok çektim bu durumdan, hep "karakterim böyle" diyordum. Ama senin "çözülmemiş tasarım" tanımın tam da yerine oturmuş! Demek ki doğru düzgün bir sistem kurmak gerekiyormuş. Benim de kendime göre bazı kurallarım var ama bazen onlar da patlıyor tabii, itiraf edeyim. Bu "verimsiz zevk bütçesi" olayı çok mantıklı geldi. Ertelemeyi yasaklamak yerine planlamak, o suçluluk hissini de azaltır bence. Senin üç kuralın da sağlammış, özellikle telefonun yatak odasından çıkması... Ben onu daha beceremedim. Peki bu "ödüller ay sonuna" meselesini nasıl uyguluyorsun? Ne tür ödüller oluyor? Ben kendime öyle ay sonu hedefi koyunca hep unutuyorum da 🙁